ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ն իր մտահոգությունն է արտահայտել այսօր Հայաստանում մանկական աղքատության բարձր ցուցանիշների վերաբերյալ ՀՀ Ազգային վիճակագրական ծառայության կողմից 2009 թ.

Տնային տնտեսությունների կենսամակադակի ամբողջացված հետազոտության արդյունքների մասին վիճակագրական զեկույցի հրապարակումից անմիջապես հետո:

Ուսումնասիրության արդյունքների համաձայն` 2009 թ. Հայաստանում երեխաների 38.1 տոկոսն աղքատ էր, մինչդեռ 4.5 տոկոսը` ծայրահեղ աղքատ:

«Մանկական աղքատության մասին նոր տվյալները չափազանց մտահոգիչ են: Ակնհայտ է, որ տնտեսական և ֆինանսական ճգնաժամից առավելագույնը տուժել են երեխաները: Այս իրավիճակը կարող է երկարաժամկետ հետևանքներ ունենալ թե երեխաների, քանի որ նրանք կարող են զրկված լինել իրենց հիմնական իրավունքներից և թե երկրի ընդհանուր զարգացման վրա»,- շեշտեց ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի ներկայացուցիչ տկն Լեյլի Մոշիրին:

Դժբախտաբար, 2011թ. պետական բյուջեն, որը վերջերս հաստատվել է Ազգային ժողովի կողմից, բավարար չէ աղքատության պայմաններում ապրող երեխաների իրավիճակը բարելավելու համար: Կրթության և առողջապահության ոլորտում բյուջետային հատկացումները մնում են ցածր` համեմատ այլ ցածր եկամուտ ունեցող երկրների և դեռևս չեն հասել Կայուն Զարգացման Ռազմավարության մեջ նշված մակարդակին:

Ուսումնասիրությունը ևս մեկ անգամ հաստատեց այն փաստը, որ Հայաստանում մանկական բնակչության շրջանում հաշմանդամություն ունեցող երեխաները ամենակարիքավոր և զրկված խումբն են հանդիսանում: Հայաստանում հաշմանդամություն ունեցող երեխաներից 70 տոկոսն աղքատ է և 13 տոկոսը` ծայրահեղ աղքատ:

Ուսումնասիրության համաձայն ծայրահեղ աղքատ երեխաների ամենաբարձր տոկոսը գրանցվել է Լոռվա մարզում` 9 տոկոս, մինչդեռ ընդհանուր մանկական աղքատության ամենաբարձր ցուցանիշն արձանագրվել է Շիրակի մարզում, որտեղ երեխաների առավել քան 50 տոկոսն աղքատ են:

Ընտանեկան նպաստները շատ կարևոր են ծայրահեղ աղքատ ընտանիքների համար և առանց դրանց` ծայրահեղ աղքատ երեխաների տոկոսը կկրկնապատկվեր` աճելով 4.5 տոկոսից մինչև 9.1 տոկոս: Ի տարբերություն ընտանեկան նպաստների` երեխաներին տրվող նպաաստները էական ազդեցություն չունեն ընդհանուր մանկական աղքատության ցուցանիշների վրա, քանի որ այդ տեսակի նպաստ ստացող ընտանիքների ցուցանիշը շատ ցածր է:

«Երեխաների համար աղքատությունը նշանակում է թերսնուցման բարձր ցուցանիշներ, երեխայի բարեկեցության և ընդհանուր զարգացման համար հիմնական պայմաններից զրկում: Այդ իսկ պատճառով մանկական աղքատության խնդրի լուծումը չի կարող սպասել, մինչև որ ֆինանսական պայմանները բարենպաստ դառնան: Սոցիալական պաշտպանության ոլորտի ծախսերի վերաուղղորդումը կարող է նվազեցնել մանկական աղքատության կործանարար հետևանքները և կոտրել աղքատության միջսերնդային շղթան, որը սպառնում է մարդկային զարգացմանն ու տնտեսական աճին»,- նշել է ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի ներկայացուցիչը Հայաստանում: